Bir sokak arası, adımlarınız yokuşu zorlarken virane kondular arasından geçip gidersiniz. Bu sokak arası, apış arası kokar. Bu sokak ter kokar. Bu sokak seks kokar. Sokağın adı ki, oranın müptelalarınca konmuştur. Yokuş orospuları sokağı…
Bir gün İspanyol asıllı bir adam geçmiş o sokaktan. Yokuşun en tepesinde durup ta bakmış bir hayata, şehre… Sonra ne görmüş, ne düşünmüşse birer birer girmiş kondulara her bir gece. Her bir gece inlemiş teninde yokuş orospuları. Siyah uzun saçlarını savurur da çıkarmış kondulardan. Esmer teninin gölgesinde, iri gülüşünde, sessizliğinde birikirmiş orospular.
Her bir sabah yokuşun en tepesinden en aşağısına bir kondudan çıkmış İspanyol asıllı adam. Her bir gece, yokuştan bir konduda gecelemiş. Sabah saçlarını savurup da çıktığında kondudan gecenin orospusu camlara çıkıp İspanyol şarkıları söylermiş. Aşkla bakarmış yeryüzüne. Hatta güzelleşirmiş bile. İşte bu yüzden yokuşun orospuları, sırasını bekler olmuş. Orospuların tümü tutulmuş adama. İspanyol oğlan diye diye, “ ispanyolan” kalmış adamın adı.
Orospuların aşkı İspanyolan, esmer teninde neler yaşatırmış orospulara neler. O orospular ki ne adamlar görmüş… Hiç biri İspanyolan etmezmiş. Gel zaman git zaman, son konduya gelmiş sıra… Yine inlemiş gece, İspanyolan’ın son gecesiyken. Tabi orospularda bir umut, yeniden yokuşun başına sıra geldi diye. Tabi orospularda bir korku, ya giderse diye. Ne öyle olmuş ne böyle olmuş.
O gece bitiminde son kez savurmuş saçlarını İspanyolan. Sonra çökmüş bir kaldırıma. Bu sefer korkudan, umuttan tüm yokuş orospuları başlamış İspanyol şarkıları söylemeye yarım yamalak. İspanyolan aldırmamış. Çıkarmış cebinden bali dolu torbasını, çekmiş uzun uzun içine. Bir daha hiç ayrılmamış o sokaktan. Bir daha hiçbir konduya girmemiş. O sokağın, bir köşesinde kafası baliden kıyak durmuş hep. O sokağın ayyaşı olmuş.
İspanyolan orospuların orospusu… Yokuş ayyaşı… Nedendir, niçindir, nasıldır bilinmez ama hala o sokakta… Hala İspanyol şarkıları söylenir o sokakta. Yarım yamalak ve kafalar hep kıyak…
Live reply